یکشنبه, ۲۶ آذر ۱۳۹۶

آلودگی به شپش سر

آلودگی به شپش سر

عدم رعایت بهداشت فردی در برخی از مدارس سطح شهرستان جغتای می رود که آلودگی به شپش (آلودگی بدن انسان  به شپش را اصطلاحا پدیکلوزیس می گویند. )را بصورت یک اپیدمی در سطح برخی از مدارس و خوابگاههای دانش آموزی جغتای مطرح کند که تعطیلی برخی از حمام های عمومی برخی از روستا به خاطر گرانی سوخت مزید بر علت شده و این رند را تسریع کرده است. که جا دارد مسئولین امر به قید فوریت برای این معضل فکری اساسی داشته باشند. هرچند این مشکل در جغتای به طور حادتری نمود پیدا کرده و تنها حمام عمومی جغتای با اینکه کاربری آن خدماتی می باشد تخریب و هیچ کس معترض چنین اقدامی نشد.

عنایت به افزایش آمار دانش آموزان آلوده در سطح شهرستان و بخصوص در جغتای به خاطر وجود خوابگاههای دانش آموزی حقیر را با توجه زمینه کاری خود برآن داشت تا ضمن یادآوری خطر پیش رو(اپیدمی پدیکلوز) نکاتی را جهت کنترل و اطلاع رسانی به عموم مردم منتشر نمایم.

  شپش سر حشره ای  انگل است كه فقط روي پوست سر زندگي و از خون انسان تغذیه مي كنند. طول بدن آن حدود 3-1 ميلي متر است. اين حشره  توانايي پرواز يا جهيدن يا نفوذ به درون پوست سر را ندارد ولي پاهای آن كاملاً براي چسبيدن به موها تكامل يافته است. پدیکلوز از حيوانات به انسان قابل سرايت نيست. نوع دیگری از پدیکلوز روی پوست بدن زندگی می کند. این نوع پدیکلوز لای درز لباس ها مخفی می شود و در آنجا تخمگذاری می نماید. در بچه هاي بين 4 تا 11 سال بيشترين شيوع پدیکلوز ديده شده  و  فراوانی آلودگی در دختران به دلیل داشتن موهای بلند بيش از پسران است.

دادن آگاهی های لازم به دانش آموزان و اولیا با تاکید بر بهداشت فردی و جمعی نقش مهمی در پیشگیری و کنترل پدیکلوزیس دارد . مدارس به خصوص مدارس ابتدایی و مهدکودکها از مکان هایی است که به طور بالقوه می تواند باعث همه گیری (اپیدمی ) پدیکلوز شود. به جز مدارس پادگانها ، زندانها ، خوابگاه های عمومی نیز در معرض آلودگی قرار دارند. پدیکلوز علاوه بر ایجاد ناراحتی برای فرد آلوده ، باعث انتقال بیماری خطرناک تیفوس نیز می شود. انتقال از افراد آلوده به افراد سالم از راه مستقیم ( تماس بدنی  ) و غیرمستقیم با استفاده از وسایلی مانند شانه ، کلاه ، روسری ، رختخواب و لباس های مشترک صورت می گیرد. آلودگی یک جمعیت مانند دانش آموزان یک مدرسه یا ساکنین یک خوابگاه به میزان پنج درصد و بیشتر از آن به پدیکلوز را اپیدمی ( همه گیری) می دانند. به این ترتیب . وجود دو دانش آموز آلوده در یک کلاس 35-40 نفری نشانه بروز اپیدمی پدیکلوز است.

عواملی که در بررسی پدیکلوز در مدارس معمولا باید مورد توجه قرار گیرد :

 شغل و میزان تحصیلات و درامد والدین  ، تعداد افراد خانواده ، پایه تحصیلی دانش آموز ، استفاده مشترک از وسایل شخصی، بلندی یا کوتاهی مو، سابقه ابتلای قبلی و کیفیت محل سکونت دانش آموز، وجود یا فقدان حمام در منزل و رعایت بهداشت فردی از سوی دانش آموز .

 عوارض آلودگی به پدیکلوز:

خارش شدید در پوست سر،تورم غدد لنفاوی پشت گوش و پشت سر و گردن ،التهاب و تورم د رناحیه ریشه مو به دلیل خاراندن ، خستگي عمومي ،افسردگي و پريشاني رواني و بيخوابي ،ضايعات پوستي بصورت بثورات ريز قرمز رنگ

 خارش و سوزش ناحیه آلوده و ایجاد حالت التهاب و اضطراب در دانش آموز است که باعث به هم خوردن تمرکز وی در کلاس درس و کاهش توان یادگیری و افت تحصیلی او می شود. بیشترین میزان شیوع این آلودگی در مناطق پرجمعیت و فقیر حاشیه شهرها ، مناطق روستایی و مناطق مرزی است. فقر بهداشتی و فقر اقتصادی وبه خصوص تراکم جمعیت به انتقال انگل کمک می کند.

راههای پیشگیری:

 1-رعایت دقیق اصول بهداشت فردی (شانه کردن روزانه موي سر،تميز کردن همه روزه برس و شانه و..)

2-شستشوی منظم البسه از جمله  روسری،کلاه،مقنعه،شال و…وخشک کردن در معرض آفتاب و اتو کردن لباسها

3-پرهیز از تماس با لوازم شخصی و لباسهای افراد آلوده

4- کنترل روزانه موي سر دانش آموزان در مدرسه

5-در صورت  مشاهده یک مورد  مبتلا  در یک کلاس باید کل دانش آموزان آن کلاس  و در صورت  مشاهده آلودگی  در سه  کلاس باید کل دانش آموزان  مدرسه معاینه و بررسی شوند.

مربیان بهداشت و یا معلمان آموزش دیده در هر مدرسه باید با رعایت اصول بهداشتی و استفاده از دستکش ، هفته ای یکبار اقدام به بازدید و غربالگری دانش آموزان نمایند و افراد آلوده را موقتا از سایر دانش آموزان جدا کنند.

بهترین راه پیشگیری رعایت بهداشت فردی به ویژه استحمام با  استفاده از آب گرم و صابون است. تعویض سریع لباسهای زیر، کوتاه کردن موها و در موقع اپیدمی شستن لباسها در حرارت بالای 70 درجه و آویختن لباسها در مقابل نور خورشید به مدت چندین ساعت و اتو کردن آنها مفید است. در آوردن مقنعه در کلاس و تلنبار کردن لباس های دانش آموزان مانند کاپشن ها و ژاکت ها در كلاس‌هاي درسي مدارس باعث شيوع و گسترش این انگل در بين دانش آموزان مي‌شود. مهمترین اصل در مبارزه با شپش ، رفع آلودگی از همه افراد خانواده است ، به عبارت دیگر درمان دانش آموز آلوده بدون درمان همزمان خانواده اش موثر نیست.

درمان:

1-کوتاه نمودن موها برای تسهیل در شانه کردن و رشک زدایی

 2-شستشوی موها با یک شامپوی معمولی و خشک کردن آنها

3- استفاده از شامپوی پرمترین و ماساژ پوست سر با دو قاشق ازآن به مدت 10 دقیقه و سپس آبکشی موها  (دو بار درمان به فاصله ۷ تا ۱۰ روز لازمست ، چرا که اگر چه با درمان نخست ، شپش های سر و اکثر تخم های آن از بین می روند ، اما از آنجایی که امکان خروج آنها تا ۷ روز بعد ، از تخم ها وجود دارد ، لذا بهتر است به فاصله ۷ تا ۱۰ روز ، درمان مجدد انجام شود تا پیش از آنکه این شپش های جدید بالغ شده و توانایی حرکت پیدا کنند ، از بین بروند. )

4-آغشته نمودن موها با سرکه و شانه کردن موی سر با شانه دندانه ریز

  5-شستشوي لباس و ملحفه در آب جوش بمدت ۳۰ دقيقه و يا استفاده از ماشين لباسشويي خشک کن و اتو کردن درزهاي لباس براي از بين بردن شپش و رشک .

 6- تمام موارد تماس احتمالی باید درمان شوند، در غیر اینصورت همیشه احتمال ابتلای مجدد وجود خواهد داشت.

توجه :

در صورت ابتلا به بيماري جهت دريافت شامپوي پرمترين و راهنمایی های لازم برای درمان در اسرع وقت به نزديكترين مركز بهداشتي درماني مراجعه نماييد .

نوشته شده توسط سیدعباس حسینی در جمعه, ۰۶ بهمن ۱۳۹۱ ساعت ۱۲:۴۶ ب.ظ

دیدگاه

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

جغتای